Licht, kleur en vorm De grote kracht van de schilderkunst is haar vermogen om het licht zichtbaar te maken als kleur. Schilderijen zijn beelden, opgebouwd uit kleuren en vormen. Als verschillende kleuren elkaar ontmoeten, ontstaan er lijnen, structuren en vormen. Afhankelijk van de intensiteit en de contrastwerking van de gebruikte kleuren komen de vormen op ons af of wijken ze terug in de achtergrond, alsof er zich voor onze ogen een onderlinge strijd om aandacht afspeelt. Maar wanneer de lichtsterkte van naast elkaar gelegen kleuren ongeveer even groot is, kan ons oog niet meer een sterkere of een zwakkere onderscheiden en lijkt het of de kleurgrenzen gaan zinderen, gaan leven. Kleur geeft klank aan de vorm: kleuren zijn energieën, die niet alleen elkaar beïnvloeden, maar ook de beschouwer. Door de abstracte vormen streef ik een objectiviteit na, die de beschouwer onafhankelijk, vrij laat kijken en hem los maakt van herinneringen, nostalgische gedachten en associaties, die met het dagelijkse leven te maken hebben. Door de lichte kleuren, waarin het gevoelselement verscholen ligt, wordt de lyriek en de mystiek van de essentie van ons bestaan uitgedrukt. In mijn streven naar abstractie en een subtiel evenwicht tussen kleuren en vormen onderling en met elkaar, probeer ik de contrasten te minimaliseren -onder meer door middel van elkaar eerder ondersteunende dan bestrijdende kleuren- zodat stilte mogelijk wordt. Een afgebrande lucifer wekt associaties op met de begrippen vergankelijkheid
en transformatie. Leven-branden-verbranden-afbranden-in vuur en vlam
staan-verkolen-veranderen. |